PARENTHESES

Minsan ini-imagine ko kung sa totoong buhay merong soundtrack bawat galaw, kilos o emotion natin. Parang sa pelikula, habang tumitingin ka sa mga lumang pictures mo biglang tutugtog sa background ang “Old Photographs” ni Jim Capaldi; kapag may upakan o dispersal sa rally biglang tutugtog ang “Sunday Bloody Sunday” ng U2 ; pagpasok mo sa trabaho sa Lunes na may hangover ka pa, ang “I dont Like Mondays” ng Boomtown Rats o di kaya, pabiyahe ka sakay ng bus patungong prubinsya sa madaling araw at habang pinagmamasdan mo ang pagsikat ng araw sa palayan biglang tutugtog ang “What a Wonderful World” ni Great Satchmo. At kung bad trip ka na sa buhay, try mo ang kantang “Goodbye Cruel World” ng Pink Floyd.

Pero kagabi hindi sinasadyang maranasan ko ang ganito. Habang nanonood ako ng news tungkol sa panibagong iskandalo na involve na naman si FG Mike Arroyo biglang nagpatugtog ng napakalakas ang aming kapitbahay ng kantang Hari ng Sablay. Napangiti ako. Tumpak, ang buhay nga naman minsan parang sineng may angkop na soundtrack.

HARI NG SABLAY (Sugarfree)
(click on link to listen)

please lang wag kang magulat
kung bigla akong magkalat
mula pa nung pagkabata
mistula ng tanga
sa’n – sa’n nadadapa
sa’n – sa’n bumababangga
ang puso kong kawawa
may pag-asa pa ba

(chorus)

oooh, (woah) ayoko ng mag sorry
oooh, sawa na akong magsisi
pasensya ka na
mabilis lang akong mataranta
ako ang hari ng sablay
ako ang hari ng sablay
hinding- hindi makasabay
sabay sa hangin ng aking buhay
hari ng sablay
ako ang hari ng sablay
ako ang hari, ako ang hari

isang tama sampung mali
ganyan ako pumili
‘di na mababawi ng puso kong sawi
daig pa ang telenovela
kung ako ay magdrama
ganyan ba talaga guhit ng aking tadhana (repeat chorus 2x)